اين مقاله تحولات اخیر صنعت IT رو خوب تحلیل کرده ولی متاسفانه اطلاعاتم در حدی نیست که بتونم در مورد بیطرفی  نویسنده و حملاتش نسبت به مایکروسافت قضاوت کنم. شما چقدر با نویسنده این مقاله موافقید؟

در ماهي كه گذشت ميكروسافت سيستم عامل Windows 7 را به بازار فرستاد و نخستين حلقه زنجيره كارهاي منتهي به بازنشستگي‌اش را تكميل كرد.

معمولا اعلام ارائه يك سيستم عامل جديد از سوي اين شركت، با موجي از اميدها و هيجانات هواداران مواجه مي‌شد، ولي بيشتر كاربران فقط به فكر جابه‌جايي Windows vista هستند. محصولي كه يك فاجعه بزرگ در جهان تكنولوژي ميكروسافتي محسوب مي‌شود. ويستا در واقع غزل خداحافظي ميكروسافت در دهه جاري بود. دهه‌اي كه «بيل گيتس بنيانگذار» در كناري ايستاده و سكان هدايت در دستان بالمر است.

ده سال پيش وقتي كه بيل گيتس، مدير عامل سابق اين شركت، آشكارا از تصميم خود براي كناره‌گيري از قرار گرفتن در بالاترين جايگاه تصميم‌سازي گفت، استيو بالمر را به عنوان جانشين آتي خود معرفي كرد.

آن زمان ميكروسافت پر معناترين و پرقدرت‌ترين شركت تكنولوژيك دنيا و بزرگ‌ترين قدرت تخريبي بود كه دوست و دشمن را يكسان از بين مي‌برد. همچنين صاحب امتياز سيستم عاملي بود كه تقريبا برابر بود با امتياز چاپ دلار.

اما حالا به جاي اينكه اين شركت كابوس رقبا باشد، به يك جوك كوچك تبديل شده. بله! هنوز سيستم عامل ويندوز روي 90‌درصد كامپيوترها در حال اجراست و مجموعه Office روي بيشتر ميزهاي‌كار جولان مي‌دهد، ولي آنها آوردگاه‌هاي قديمي رقابت است. در معركه‌هاي جديد ميكروسافت نه با قدرت بلكه با تلوتلو پيش مي‌رود. كمپاني Apple محصول خود iPod را ارائه كرده است و بازار خوبي براي iTunes و iPhone دست و پا كرده است.

گوگل در جست‌وجوي اينترنتي كاملا چيره شده و سرويس پست الكترونيكي Gmail را كه به صورت كاملا مستدل بهترين است، ايجاد كرده و اندك اندك به يك تهديد در بازار موبايل تبديل مي‌شود. آمازون تا غلبه در بازار خرده فروشي آن‌لاين، راه اندكي در پيش دارد و پيشروي بزرگي را در «محاسبه ابري» برنامه‌ريزي كرده است. اين تكنولوژي از توان و قابليت ذخيره ديگر كامپيوترها براي افزايش كارآيي و سرعت، بهره مي‌گيرد- همچنين e-reader خود را عرضه كرده است.

به نظر من ترکیه یکی از کشورهایی است که بیشترین تشابه را از نظر شرایط پایه (منابع آب و خاک، شرایط فرهنگی و شرایط ژئوپلتیک) با ایران دارد بنابراین اگر میزان پیشرفت ایران را با ترکیه مقایسه کنیم میتوان نتایج صحیحی گرفت. اگر خود را با کشورهای آفریقا مقایسه کنیم دچار خودشیفتگی شده و اگر خود را با کشورهای توسعه یافته مقایسه کنیم دچار سرخوردگی کاذب خواهیم شد اما نتیجه مقایسه ایران با ترکیه قابل اعتنا است. به نظر من استراتژیستها، سیاستمداران و برنامه ریزان اقتصادی ترکیه الگوهای آموزنده زیادی برای همتایان ایرانی خود دارند. نویسنده افغانی این مقاله با بیطرفی روابط ایران و ترکیه و روند پیشرفت دو کشور را بررسی کرده است.

رضا تقی زاده (نويسنده افغانی) – رجب طیب اردوغان طی سال‌های اخیر با پیروی از سیاست خارجی تازه صیقل خورده‌ای که در آن بیش از هر وجه دیگری، استقلال رای، عدالت عملی و تکیه بر مصالح ملی ترکیه محسوس است، نه تنها به عنوان دولتمردی برجسته در جمع رهبران جهان جایگاهی شاخص یافته، که همچنین کشور متبوع خود را در مرکز تمامی تحولات منطقه نیز قرار داده است.

اسد افلاكي – سالانه 1.5ميليون تن نفت وارد خليج‌فارس مي‌شود. اين پهناب به‌اندازه‌اي آلوده است كه برخي ميزان اين آلودگي را 47 برابر آب‌هاي آزاد اعلام مي‌كنند.

رقمي كه البته هماهنگ‌كننده دائمي كنوانسيون منطقه‌اي كويت آن را بي‌اساس مي‌داند. در عين حال سازمان منطقه‌اي راپمي و نهادهاي رسمي ديگر منكر اين آلودگي‌ها نيستند و آن‌را نگران‌كننده مي‌دانند، به همين دليل است كه كارشناسان همواره در باره اين منابع آلاينده خليج‌فارس و تبعات ناگوار آن بر اين زيستبوم هشدار مي‌دهند؛ هشدارهايي كه گاه از زبان مديران سازمان حفاظت محيط‌زيست هم شنيده مي‌شود، با اين همه هنوز اقدامي كارساز در اين زمينه صورت نگرفته است.

«سفر وزير محيط‌زيست قطر به ايران نقطه عطفي براي رفع اين آلودگي‌هاست؛ حداقل فتح بابي است كه مي‌تواند تلاش براي پاكسازي خليج‌فارس يا حداقل جلوگيري از آلايندگي بيشتر آن را سمت و سويي مثبت بدهد.» اين نظر مهندس اميد صديقي، مديركل دفتر اكوبيولوژي دريايي سازمان حفاظت محيط‌زيست است.

وي در گفت‌وگو با همشهري عنوان كرد: اين نخستين باري است كه تفاهنامه‌اي دوجانبه براي حفظ محيط‌زيست دريايي بين ايران و يكي از كشورهاي عضو كنوانسيون كويت امضا مي‌شود و اين گام مهمي است زيرا به‌رغم آنكه كشورهاي عضو هريك به‌تنهايي در اين زمينه مشغول فعاليت هستند اما تاكنون امضاي تفاهمنامه دو جانبه سابقه نداشته است.

 محمدعلي عسگري – داستان «آقازاده ها» يا فرزندان سياستمداران در کشورهاي خاورميانه عربي داستان مفصلي است. در اين گونه کشورها به دليل وجود حکومت هاي ديکتاتوري و فقدان توسعه يافتگي سياسي جوامع وقتي کسي به حکومت مي رسد گويي تمام آن کشور را ملک شخصي خود دانسته و بنابراين بي توجه به خواسته هاي مردمي که روزي نردباني براي صعود سياسي آنان بوده اند به اعمال قدرت مي پردازند. آنها با داشتن چنين ديدگاهي از يک سو دست به حذف نخبگان از دنياي سياست و اقتصاد کشور مي زنند و از سوي ديگر دست فرزندان و اقوام دور و نزديک خود را در سياست و اقتصاد و حتي حوزه هاي فرهنگي و به ويژه رسانه يي تا آنجا که مي توانند باز مي گذارند. از همين رو آنان نيز با استفاده از رانت هاي حکومتي و عدم نظارت قضايي بر اعمال و رفتارشان چنان عمل مي کنند که گويي کشور مانند خانه يا املاک و مستغلات شخصي پدرشان (بخوانيد خودشان) بوده و در آن دست به هرکاري زده و بي پروا از دادار زمين و آسمان هر گونه جرم و جنايتي را مرتکب مي شوند.

شگفت اينکه گاه قدرت اين آقازاده ها به حدي مي رسد که فراتر از مرزهاي کشور خود، دست به جرائم يا تخلفاتي مي زنند که گرچه هزينه هاي سنگيني را بر کشورشان تحميل مي کند اما باز به دليل برخورداري از حاشيه هاي امنيتي و مصونيت هاي سياسي در سطح بين المللي نيز کسي قادر به بازداشت يا محاکمه آنان نيست. جالب تر اينکه در بسياري از موارد همين حاکمان با توهمات ماليخوليايي خود به گونه يي دست در قوانين عادي و واضح مي برند و طوري عمل مي کنند که حتي در صورت مرگ نيز اين ميراث بتواند الي الابد به فرزندان آنان انتقال يابد. در بعضي از کشورهاي عربي اين پروژه چنان جا افتاده که مي رود تا به يک الگوي رايج و آزموده شده در اين کشورها تبديل شود.

نمونه هايش حافظ اسد رئيس جمهور سوريه و ملک حسين پادشاه اردن و ملک حسن پادشاه مغرب هستند که به گونه يي برنامه ريزي شده قدرت را در خانواده خود – به رغم اينکه برخي جمهوري بودند – به نسل بعدي انتقال دادند و اتفاقاً آب هم از آب تکان نخورد، هم اکنون در مصر جمال مبارک فرزند حسني مبارک همين پروژه را در دست اقدام دارد و مخالفت هاي گسترده مردم در داخل و حتي واکنش هاي منفي هم پيمانان اين کشور در خارج نيز نتوانسته است اين پروژه را به فراموشي بسپارد. در يمن نيز علي عبدالله صالح مي کوشد همين راه را پيش پاي فرزند خود هموار کند.

آزادي عمل بي حد و حصر و ثروت بادآورده گاه چنان اين آقازاده ها را از خود بيخود مي کند که مرتکب اعمالي مي شوند که فوق تصور هر بني بشري است؛ اعمالي که غالباً در هزارتوي کاخ هاي دربسته و محافظت شده با انواع و اقسام سلاح هاي سبک و سنگين باقي مانده و کسي از آنها آگاه نمي شود. گاه تنها نمونه هايي از اين اعمال است که به بيرون درز کرده و جهانيان را انگشت به دهان مي گذارد.

بعد از اينکه 2 بار به نيت تماشاي فيلم بي‌پولي تصميم به سينما رفتن گرفتيم و براي فيلم ديگه‌اي بليط جور شد، بالاخره امشب تونستيم فيلم رو ببينيم اونم توي سالن شماره 3 عصر جديد. واقعا که سالن کوچيکيه. آدم ياد نمايش فيلم در مهد کودک ميفته!!

بي‌پولي يک فيلم کمدي اجتماعي محسوب ميشه که اسمش دقيقا محور فيلم رو بيان ميکنه. اما نکته جالب اينه که چه قهرمان داستان و چه بقيه شخصيتهاي فيلم که همه به شکلي با بي‌پولي دست و پنجه نرم مي‌کنند، خودشون عامل اين وضعيت هستند. داستان فيلم و شخصيتها خيلي براي بيننده ملموسند و بازيها هم روان و دلنشين هستند. مايه طنز فيلم هم که به اندازه و به جا از اون استفاده شده سهم زيادي در دلنشين شدن فيلم داره.

اگر فيلم رو نديديد زودتر دست به کار بشيد چون فکر نکنم بيشتر از 1-2 هفته ديگه در اکران بمونه. راستي بي‌پولي تا 4 آبان حدود 665 ميليون تومن فروش داشته (در 40 روز) که اين فقط از فروش فيلم دو خواهر که توي همين مدت 720 ميليون تومن بوده کمتر هست. ما دو خواهر رو هم ديديم ولي حرفي براي گفتن نداشت.

اگر هم فيلم رو ديدين، فکر کنم خوندن اين مطلب لحظات خوشي از فيلم رو دوباره به يادتون بياره.

بررسی حذف یارانه‌ها در مجلس به نقطه حساسی رسیده و اون نحوه توزیع کمک نقدی هست که قراره برای کاهش تاثیرات منفی حذف یارانه‌ها به طور مستقیم به مردم پرداخت بشه.

بحث این هست که آیا تنها بخش کم درآمدتر جامعه باید این وجوه رو دریافت کنند یا این در واقع دارایی هست که متعلق به همه هست و باید به طور یکسان و فارغ از تمکن مالی افراد بین همه تقسیم بشه؟

توي چند روز اخير اظهارنظرهاي متنوعي اعلام شده‌اند. هم از طرف موافقان توزيع غيريکنواخت اين پول و هم از طرف مخالفان آن. مخالفان بيشتر از جنبه مسائل حقوقي از نظرشون دفاع کردند. يعني اينکه اين جزو دارائيهاي عمومي هست و همه در اون سهم مساوي دارند و پرداخت اون به بخشي از جامعه چه 5 دهک و چه 7 دهک کم درآمدتر، بي‌عدالتي محسوب ميشه. من هم با اين استدلال کاملا موافقم اما به نظر من اين گروه يک جنبه ديگه رو هم بايد در دفاع از نظرشون ببينند و اون شکاف اجتماعي نگران کننده‌اي هست که در صورت پرداخت غيريکنواخت اين پول اتفاق افتاده و نهايتا اين طبقات کم‌درآمد هستند که بايد اين فشار رو تحمل کنند.

تصور کنيد که تصميم بر اين باشه که نصف يا 30 درصد مردم که درآمد بيشتري دارند از اين پرداختها مستثني بشند. طبيعيه که نگاه اين گروه که بالطبع صاحبان کار و سرمايه رو در جامعه تشکيل ميدهند به طبقات کم درآمدتر (به غلط يا درست) تغيير بکنه. حتي شايد اين منجر به اين بشه که حقوق بخشي از کارمندان و کارگرانشون رو هم به اين بهانه که “شما از دولت پول ميگيريد”، کم کنند.

اميدوارم بحثهاي اين چند روزه در رسانه‌ها در نمايندگان مجلس تاثير بگذاره و پرداخت يکسان بين همه طبقات جامعه به تصويب برسه تا تبعات منفي اين جراحي ضروري بيشتر از اين نشه.

بعد از گذاشتن مطلب نگاهی به عملکرد اقتصادهای عمده جهان در برابر بحران جهانی یکی از نظراتی که دریافت کردم این بود که باید به تورم این اقتصادها هم توجه کرد و نگاه صرف به رشد سالانه اقتصاد کافی نیست. ضمن تشکر از این خواننده گرامی، نموداری تهیه کردم که برای همان 18 اقتصاد به طور همزمان تورم و رشد اقتصادی در سال 2008 نشان داده شده که بدین ترتیب می توان از زاویه مورد نظر این خواننده عزیز هم به موضوع نگاه کرد.

البته من تا جایی که اطلاع دارم، رشد اقتصادی بالا خود به خود تورم زا است اما دولتها با اتخاذ سیاستهایی تورم را تعدیل می کنند. اما بدترین وضعیت زمانی است که تورم بالاتر از رشد سالانه اقتصاد باشد. که با استفاده از این نمودار میتوان دید که بعضی از اقتصادها (شامل ایران) دچار این وضعیت هستند.

من دوست داشتم که مانند مطلب مربوط به رشد سالانه اقتصاد، پیش بینی صندوق بین المللی پول در مورد تورم را هم ارائه کنم ولی پیش بینی ها رو خیلی عجیب و غریب و به عبارت دیگر غیرقابل اعتماد دیدم. فکر کنم تورم وابسته به پارامترهای بیشتری نسبت به رشد سالانه اقتصاد است و به همین خاطر پیش بینی آن خيلی پيچيده تر است.

1-2 روز پیش روزنامه دنیای اقتصاد در گزارشی سریعترین اقتصادهای جهان رو بررسی کرده بود که در نوع خودش جالب بود اما بعد از نگاهی به این گزارش به سراغ ماخذش یعنی گزارش اکتبر صندوق بین المللی پول در ارتباط با دورنمای اقتصاد دنیا رفتم. در این گزارش آمار جالبی از پارامترهای اقتصادی کشورهای دنیا ارائه شده به همراه پیش بینی این صندوق در مورد این پارامترها تا سال 2014. از میان این پارامترها من رشد سالانه اقتصاد 18 کشور یا منطقه رو براتون انتخاب کردم که حاوی مطالب جالبی است.

در گراف اول میزان رشد (یا کاهش) اقتصادی رو در اوج بحران یعنی سال جاری می بینید. برای خودم هم جالب بود که روسیه بیشترین تاثیر رو از این بحران دیده و دچار 5/7 درصد کاهش شده در حالیکه قطر در این سال طبق این گزارش 5/11 درصد رشد اقتصادی خواهد داشت. چین و هند هم پشت سر قطر به ترتیب با
5/8 و 4/5 درصد رشد به سرعت در حال طی مسیرشون هستند.

اما مجموعه 18 گراف رو ازروند تغییر رشد سالانه اقتصادی این کشورها و یا مناطق براتون گذاشتم. روند تغییرات رشد اقتصادی از 2005 تا 2014 حرفهای زیادی برای گفتن دارند. هم از بابت میزان تاثیر بحران جهانی در هر یک از آنها و هم اصولا روند رشد اقتصادی در هر یک از این حوزه های جغرافیایی. برای دیدن این 18 گراف اینجا رو کلیک کنید.

اما در آخرين بخش اين مطلب هم نمودار زیر رو گذاشتم که در اون مشخص میشه که کشورها یا مناطق مختلف با چه سرعتی در حال رشد بوده و خواهند بود. برای خود من رشد قطر اصلا قابل تصور نبود. البته شاید با توجه به اینکه در این دوره شاهد نوسان جدی در روند رشد اقتصادها هستیم که در مجموعه 18 گراف بخوبی دیده میشه، باید در تفسیر این ارقام با احتیاط عمل کرد.

مدیرعامل شرکت آب منطقه ای بوشهر گفت: به علت خشکسالی های متعدد و کاهش میزان بارندگی در استان ، دبی ورودی آب به شبکه آبیاری و زهکشی دالکی به طور قابل ملاحظه ای کاهش یافته است.

به گزارش روابط عمومی شرکت آب منطقه ای بوشهر ، مهندس جعفر زیرراهی با بیان این مطلب افزود: هم اکنون دبی ورودی شبکه آبیاری و زهکشی دالکی در شهرستان دشتستان به کمترین میزان در طول عمر خود یعنی 5/1 متر مکعب در ثانیه رسیده است.

وی با اشاره به کاهش میزان بارندگی در سال های اخیر ، اظهار داشت: کاهش میزان بارندگی در استان موجب شده که دبی ورودی به شبکه آبیاری و زهکشی اهرم نیز به طور بی سابقه ای کاهش یافته و به حدود 35 لیتر در ثانیه برسد.

زیرراهی همچنین کاهش میزان بارندگی در استان فارس را موجب کاهش شدید آب در پشت سد رئیس علی دلواری عنوان و ابراز داشت: به علت خشکسالی های پیاپی در استان فارس ، هم اکنون دبی ورودی به مخزن و حجم ذخیره ای سد رئیس علی دلواری بسیار کاهش یافته ، به طوری که با وجود سد مخزنی در بالادست، آبیاری شبکه پایین دست دچار مشکل گردیده است.

مدیر عامل شرکت آب منطقه ای بوشهر در پایان خاطرنشان کرد: به منظور افزایش راندمان آبیاری در شبکه های استان، طرح نوبت بندی و کاهش عمق آبیاری در سطح نخیلات با نظارت گروه های گشت و بازرسی به اجرا درآمده است.

به نقل از شبکه خبری آب ایران

پدرام سلطانی (عضو هیات نمایندگان اتاق تهران) : فضای موجود اقتصاد کشور از ماه ها پیش در شرایط بغرنجی قرار گرفته است. بیشتر فعالان بخش خصوصی و نمایندگان اتاق های بازرگانی درخصوص فضای نگران کننده موجود هشدارهای متعددی داده بودند. بنگاه ها و کارخانه های بخش خصوصی زیر ظرفیت کار می کنند و بسیاری در آستانه ورشکستگی هستند، حتی بسیاری زیان ده شده اند.

در این شرایط بسیاری از واحدهای تولیدی به دلیل عدم تمایل به بیکار کردن نیروهای کار خود، امید به خروج از بحران و حمایت دولت خود را سرپا نگه داشته اند. دو متغیر اقتصادی رکود و تورم که در 30 سال گذشته کمتر با هم دیده شده اند در حال حاضر با هم مشاهده می شوند. طبیعی است در چنین شرایطی از رکود تورمی، اقتصاد ایران چنان نابسامان شود که نسبت چک های برگشتی به 7/10 درصد برسد. نسبتی که در 30 سال گذشته بی سابقه بوده است.

در دوران جنگ ایران و عراق اگرچه تورم بسیار بالا بود اما به دلیل رونق و شکوفایی اقتصادی، همواره رشد اقتصادی از رقم قابل قبولی برخوردار بود.